Martwa natura jest gatunkiem malarskim którego kompozycje składają się z niewielkich, nieruchomych, zazwyczaj nieożywionych przedmiotów. Przedmioty to zostały dobrane pod względem symbolicznym bądź kompozycyjno-estetycznym. Elementami martwej natury są zazwyczaj przedmioty użytkowe np. naczynia, przybory kuchenne, świece, karty bardzo często maluje się również owoce, kwiaty, żywność, produkty spożywcze a nawet martwe zwierzęta. Zdarzają się również obrazy z niewielkimi żywymi zwierzętami jak np. skorupiaki czy owady. Martwa natura występowała już w starożytności. Natomiast w sztuce średniowiecza oraz renesansu łączono ją ze scenami figuralnymi. Jako samodzielny temat martwą naturę namalował w 1504 Jacopo de’ Barbari. W XVI w. martwe natury tworzyli też Caravaggio, Pieter Aersten i Joachim Beuckelaer. Natomiast jako odrębny gatunek rozwinęła się w malarstwie holenderskim i flamandzkim w XVII w. Typy martwej natury: – kwiatowa (bukiety), owocowa, śniadaniowa (bankietowa), muzyczna (instrumenty muzyczne), zwierzęca (myśliwska), targowa i kuchenna (stragany i spiżarnie), wanitatywna, kunstkamera (gabinet osobliwości), trompe l’oeil (przedstawienia iluzjonistyczne),alegoria pięciu zmysłów.
You can leave a response, or trackback from your own site.
Filed Under :
lip.6,2010
Tags :