Category : malarstwo

Portret

Portret jest obrazem, zdjęciem lub też innym dziełem które przedstawia osoby. Odwzorowuje ich wygląd zewnętrzny a nawet cechy osobowości. Portretowane postacie są ukazywane w różny sposób. Mogą to być portrety głów, popiersia, półpostaci oraz całej postaci. Osoba może być ukazana z profilu, frontalnie lub z trzech czwartych. Czasem zdarzają się również przedstawienia „podwójne” lub też „potrójne”. Ukazują one na jednym obrazie tę samą postać lecz z kilku stron. Przykładem takich portretów są obrazy: Portret Karola I namalowany przez Antona van Dycka albo Potrójny portret kardynała Richelieu – Philippe’a de Champaigne. Wyróżnia się następujące typy portretów:
reprezentacyjny – (zwany również oficjalnym) ukazuje on zazwyczaj postacie zajmujące wysokie stanowiska najczęściej z atrybutami władzy w poważnych pozach.
niereprezentacyjny – inaczej prywatne,
zbiorowe – portret który ukazuje kilka postaci najczęściej małżeństwo, rodzinę,
realistyczny – dokładnie odzwierciedla wygląd zewnętrzny osoby,
fikcyjny – nie pokazuje rzeczywistego wyglądu postaci,
historyzowany – ukazuje osoby jako postacie historyczne lub bohaterów biblijnych,
pośmiertny inaczej zwany portretem trumiennym.

Akty

Akt z łaciny actus jest przedstawieniem nagiego ciała ludzkiego w sztuce. Najczęściej wykonane w oparciu o żywe modele. Jest to jeden z najważniejszych tematów w malarstwie oraz w fotografii, oprócz tego jest najważniejszym tematem rzeźby. Akt może być samodzielnym tematem lub też częścią większej kompozycji. Już z czasów prehistorycznych pochodzą pierwsze znane rzeźby. Przedstawiają one nagie kobiety które symbolizowały płodność. W renesansie akty kobiece malowało się na podstawie ciała męskiego. Dopiero na początku XVI wieku zostało to zmienione. Od tej pory akt stał się podstawą artystycznego wykształcenia. W 1401 akt, nawiązujący do antyku, pojawia się w scenie ofiarowania Izaaka na drzwiach do florenckiego babtysterium którą wyrzeźbił Lorenzo Ghiberti. Pod koniec wieku przez Sandro Botticelli zostały namalowane obrazy Narodziny Wenus i Primavera. Są to coraz bardziej śmiałe obrazy, natomiast około 1503 roku obraz Trzy Gracje namalowany przez Rafaela Santi przedstawia otwarcie nagie postacie(jedna jest tylko osłonięta przezroczystą przepaską na biodrach).

Martwa natura

Martwa natura jest gatunkiem malarskim którego kompozycje składają się z niewielkich, nieruchomych, zazwyczaj nieożywionych przedmiotów. Przedmioty to zostały dobrane pod względem symbolicznym bądź kompozycyjno-estetycznym. Elementami martwej natury są zazwyczaj przedmioty użytkowe np. naczynia, przybory kuchenne, świece, karty bardzo często maluje się również owoce, kwiaty, żywność, produkty spożywcze a nawet martwe zwierzęta. Zdarzają się również obrazy z niewielkimi żywymi zwierzętami jak np. skorupiaki czy owady. Martwa natura występowała już w starożytności. Natomiast w sztuce średniowiecza oraz renesansu łączono ją ze scenami figuralnymi. Jako samodzielny temat martwą naturę namalował w 1504 Jacopo de’ Barbari. W XVI w. martwe natury tworzyli też Caravaggio, Pieter Aersten i Joachim Beuckelaer. Natomiast jako odrębny gatunek rozwinęła się w malarstwie holenderskim i flamandzkim w XVII w. Typy martwej natury: – kwiatowa (bukiety), owocowa, śniadaniowa (bankietowa), muzyczna (instrumenty muzyczne), zwierzęca (myśliwska), targowa i kuchenna (stragany i spiżarnie), wanitatywna, kunstkamera (gabinet osobliwości), trompe l’oeil (przedstawienia iluzjonistyczne),alegoria pięciu zmysłów.

Malarstwo pejzażowe

Malarstwo pejzażowe. Zwane również krajobrazowym. Malarstwo a także grafika i rysunek które przedstawia krajobraz, otwartą przestrzeń, widoki natury, fragmenty natury bądź otoczenia miejskiego. Wyróżnia się malarstwo realistyczne, stylizowane i fantastyczne. Mówiąc o historii pejzażu należy przenieść się już do starożytności, gdzie pejzaż występował jako tło zdarzeń religijnych, mitologicznych czy też historycznych. Samodzielnie pojawił się między innymi w malarstwie ściennym hellenizmu (malarstwo pompejańskie). Pejzaż tworzył tam element dekoracyjny. W okresie renesansu wzrosło zainteresowanie światem przyrody w związku z czym wzrosła również rola malarstwa pejzażowego. Natomiast rozkwit pejzażu nastąpił w XVII wieku. Wtedy też powstały jego odmiany, zostały wypracowane kategorie tematyczne. We Włoszech i Francji dominował pejzaż komponowany natomiast w Holandii pejzaż topograficzny. Jeśli chodzi o malarstwo pejzażowe w Polsce, rozwinęło się ono w połowie XIX wieku. Do najwybitniejszych pejzażystów należy zaliczyć: Józefa Chełmońskiego, Leona Wyczółkowskiego, Władysława Podkowińskiego, braci Maksymiliana i Aleksandra Gierymskich, Jana Wołka, Jana Stanisławskiego.

Michał Anioł

Michał Anioł a właściwie Michelangelo Buonarroti urodził się w Caprese prowincji Toskanii we Włoszech 6 marca 1475 roku. Był malarzem, poetą, rzeźbiarzem oraz architektem. Jeśli chodzi o jego twórczość jako rzeźbiarza, najczęstszym tematem jego dzieł były postacie ludzkie. Upatrywał w nich głęboki sens metafizyczny. Jego rzeźby różniły się od statystycznych rzeźb klasycznego renesansu dynamicznymi pozami oraz spotęgowanym efektem cierpienia. W jego pracach malarski Michała Anioła bardzo widoczne jest rzeźbiarskie myślenie artysty. W architekturze wprowadzał nowatorskie zasady kompozycji oraz inaczej niż pozostali architekci pojmował przestrzeń. Zmarł 18 lutego 1564 roku w Rzymie. Pogrzeb Michała Anioła był związany z małym incydentem. Nastąpiła przepychanka między rzeźbiarzami a malarzami, których pierwsi nie chcieli wpuścić na uroczystość pogrzebu. Michał Anioł wybrany został patronem Akademii Rysunku we Florencji która powstała rok przed jego śmiercią. Główne jego dzieła to: freski w Kaplicy Sykstyńskiej, Kopuła bazyliki Św. Piotra w Watykanie wśród rzeźb: Walka centaurów z Lapitami , Madonna na schodach , Pietà Watykańska), Madonna z Brugii , Dawid, Pietà Rondanini, obrazy: Św. Rodzina, Sąd Ostateczny.

Słoneczniki

Gdy pada pytanie „Kto namalował obraz Słoneczniki?” z całą pewnością większość osób trafnie odpowie – van Gogh. Kim jednak był Vincent Willem van Gogh? Urodzony 30 marca 1853 roku holenderski artysta jest jednym z najbardziej znanych malarzy na świecie. Swoją twórczość rozpoczął w wieku 27 lat. Po 10 latach pracy artystycznej pozostało po nim prawie 900 płócien, kilkaset rysunków, szkiców i litografii. Vincent Willem van Gogh podobnie jak wielu innych malarzy cierpiał na zaburzenia nerwowe. W 1888 roku pod wpływem halucynacji obciął sobie część małżowiny lewego ucha, a następnie został umieszczony w szpitalu psychiatrycznym w Arles. Od tego czasu ciągłe załamania nerwowe i ataki halucynacji nawiedzały go coraz częściej. Ciekawym jest fakt, iż to właśnie w tym okresie powstało najwięcej uznanych dzieł artysty, między innymi słynne Słoneczniki. Vincent van Gogh w dniu 27 lipca 1890, w czasie kolejnego załamania nerwowego, podjął próbę samobójczą, Pożyczonym rewolwerem strzelił sobie w pierś, wskutek czego po dwóch dniach zmarł na rękach swojego brata Theo.

Krzyk

Słynny obraz przedstawiający tajemniczą postać próbującą wydobyć z siebie krzyk znany jest na całym świecie. Nie każdy jednak wie, że powstałe w 1893 roku dzieło Skrik (Krzyk), zostało namalowane przez cierpiącego na zaburzenia nerwowe oraz alkoholizm norweskiego malarza i grafika Edvarda Muncha. Munch urodził się w 1863 roku w Løten. Już w dzieciństwie zetknął się ze śmiercią chorych na gruźlicę matki i siostry. Przypuszcza się, że miało to bardzo duży wpływ na twórczość artysty, ponieważ motyw śmierci jest motywem bardzo często występującym w jego twórczości. Munch tworzył symboliczne kompozycje figuralne, w których w ekspresyjny sposób wyrażał uczucia samotności, przygnębienie, lęk przed chorobą oraz śmiercią. Jako pierwszy artysta na szeroką skalę zastosował grafikę barwną. Jego styl charakteryzowały: silny kontur, zróżnicowany koloryt, płynna secesyjna linia, ekspresja, natomiast po 1909 roku rozjaśnił koloryt swoich dzieł. Oprócz obrazu Krzyk popularnymi dziełami malarza są również: Det syke barn (Chore dziecko), Døden i sykeværelset (Śmierć w pokoju chorego), Sjalusi (Zazdrość), Madonna, Vampyr (Wampir),Kyss (Pocałunek), Pikene på broen (Dziewczęta na moście).

Malarstwo

Malarstwo jest gałęzią sztuk plastycznych posługującą się środkami plastycznego wyrazu. Środkami tymi są barwne plamy lub linie umieszczone na płótnie bądź innym podłożu. Dzieła te zazwyczaj są dwuwymiarowe, mogą zawierać też elementy przestrzenne. Słowo „malarstwo” lub „malowanie” może określać także ogół czynności jak szkic, kompozycja oraz malowanie. Czynnościom tym każdy artysta poświęca się w procesie malowania. Artyści mają różne zamierzenia twórcze, które widoczne są na malowanych przez nich obrazach. Ze względu na kryterium tematu na jaki malowany jest obraz wyróżniamy malarstwo:

  • religijne( postacie świętych, Boga Ojca, epizody z Testamentu),
  • historyczne (portrety króli, sceny bitew),
  • pejzażowe (krajobrazy, widoki natury bądź otoczenie miejskie),
  • martwą naturę( zazwyczaj nieożywione przedmioty),
  • rodzajowe ( obrazy przedstawiające życie codzienne),
  • portretowe, (portrety osób)
  • akt ( obrazy ukazujące nagie ciało),
  • marynistyczne (krajobrazy morskie),
  • abstrakcyjne (przedstawia nierealne obiekty).