Category : sztuka

Akty

Akt z łaciny actus jest przedstawieniem nagiego ciała ludzkiego w sztuce. Najczęściej wykonane w oparciu o żywe modele. Jest to jeden z najważniejszych tematów w malarstwie oraz w fotografii, oprócz tego jest najważniejszym tematem rzeźby. Akt może być samodzielnym tematem lub też częścią większej kompozycji. Już z czasów prehistorycznych pochodzą pierwsze znane rzeźby. Przedstawiają one nagie kobiety które symbolizowały płodność. W renesansie akty kobiece malowało się na podstawie ciała męskiego. Dopiero na początku XVI wieku zostało to zmienione. Od tej pory akt stał się podstawą artystycznego wykształcenia. W 1401 akt, nawiązujący do antyku, pojawia się w scenie ofiarowania Izaaka na drzwiach do florenckiego babtysterium którą wyrzeźbił Lorenzo Ghiberti. Pod koniec wieku przez Sandro Botticelli zostały namalowane obrazy Narodziny Wenus i Primavera. Są to coraz bardziej śmiałe obrazy, natomiast około 1503 roku obraz Trzy Gracje namalowany przez Rafaela Santi przedstawia otwarcie nagie postacie(jedna jest tylko osłonięta przezroczystą przepaską na biodrach).

Martwa natura

Martwa natura jest gatunkiem malarskim którego kompozycje składają się z niewielkich, nieruchomych, zazwyczaj nieożywionych przedmiotów. Przedmioty to zostały dobrane pod względem symbolicznym bądź kompozycyjno-estetycznym. Elementami martwej natury są zazwyczaj przedmioty użytkowe np. naczynia, przybory kuchenne, świece, karty bardzo często maluje się również owoce, kwiaty, żywność, produkty spożywcze a nawet martwe zwierzęta. Zdarzają się również obrazy z niewielkimi żywymi zwierzętami jak np. skorupiaki czy owady. Martwa natura występowała już w starożytności. Natomiast w sztuce średniowiecza oraz renesansu łączono ją ze scenami figuralnymi. Jako samodzielny temat martwą naturę namalował w 1504 Jacopo de’ Barbari. W XVI w. martwe natury tworzyli też Caravaggio, Pieter Aersten i Joachim Beuckelaer. Natomiast jako odrębny gatunek rozwinęła się w malarstwie holenderskim i flamandzkim w XVII w. Typy martwej natury: – kwiatowa (bukiety), owocowa, śniadaniowa (bankietowa), muzyczna (instrumenty muzyczne), zwierzęca (myśliwska), targowa i kuchenna (stragany i spiżarnie), wanitatywna, kunstkamera (gabinet osobliwości), trompe l’oeil (przedstawienia iluzjonistyczne),alegoria pięciu zmysłów.

Krzyk

Słynny obraz przedstawiający tajemniczą postać próbującą wydobyć z siebie krzyk znany jest na całym świecie. Nie każdy jednak wie, że powstałe w 1893 roku dzieło Skrik (Krzyk), zostało namalowane przez cierpiącego na zaburzenia nerwowe oraz alkoholizm norweskiego malarza i grafika Edvarda Muncha. Munch urodził się w 1863 roku w Løten. Już w dzieciństwie zetknął się ze śmiercią chorych na gruźlicę matki i siostry. Przypuszcza się, że miało to bardzo duży wpływ na twórczość artysty, ponieważ motyw śmierci jest motywem bardzo często występującym w jego twórczości. Munch tworzył symboliczne kompozycje figuralne, w których w ekspresyjny sposób wyrażał uczucia samotności, przygnębienie, lęk przed chorobą oraz śmiercią. Jako pierwszy artysta na szeroką skalę zastosował grafikę barwną. Jego styl charakteryzowały: silny kontur, zróżnicowany koloryt, płynna secesyjna linia, ekspresja, natomiast po 1909 roku rozjaśnił koloryt swoich dzieł. Oprócz obrazu Krzyk popularnymi dziełami malarza są również: Det syke barn (Chore dziecko), Døden i sykeværelset (Śmierć w pokoju chorego), Sjalusi (Zazdrość), Madonna, Vampyr (Wampir),Kyss (Pocałunek), Pikene på broen (Dziewczęta na moście).

Sztuka współczesna

Kierunkiem we współczesnych sztukach plastycznych charakteryzującym się rezygnacją z wszelkich przedstawień, które odnoszą się bezpośrednio do przedmiotów bądź form obserwowanych w realności jest abstrakcjonizm. Abstrakcja jest jednym z pierwszych przejawów w sztuce które można oglądać między innymi w prehistorycznych jaskiniach Lascaux czy Altamirze. Za twórcę abstrakcjonizmu uważa się Wassilego Kandinsky’ego rosyjskiego malarza, grafika oraz teoretyka sztuki. Był on również jednym z przedstawicieli abstrakcjonizmu. Pierwszym obrazem namalowanym w tym kierunku było powstałe w 1920 roku dzieło Kandinsky’ego: “Akwarela abstrakcyjna”. Znajdujący się w Narodowym Muzeum Sztuki Nowoczesnej Centrum Pompidou w Paryżu. Oprócz Kandinsky’ego, prekursorami abstrakcjonizmu byli również Edward Munch oraz Ernst Ludwig Kirchner. Abstrakcjonizm dzieli się na geometryczny (nazywany nieorganicznym lub zimnym) na który składały się : konstruktywizm, suprematyzm, neoplastycyzm, De Stijl, Szkoła Bauhaus, optical art, minimal art oraz na niegeometryczny (analogicznie nazywany też organicznym lub ciepłym).nformel, color field paintin.